{"id":17492,"date":"2017-02-01T12:14:43","date_gmt":"2017-02-01T11:14:43","guid":{"rendered":"https:\/\/www.crossborderlivinglabs.eu\/arnaud-petit\/"},"modified":"2020-08-13T17:31:42","modified_gmt":"2020-08-13T15:31:42","slug":"arnaud-petit","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.crossborderlivinglabs.eu\/nl\/arnaud-petit\/","title":{"rendered":"Arnaud Petit – ID Opera, experimentele opera"},"content":{"rendered":"

[et_pb_section fb_built=”1″ admin_label=”PostHeaderSections” module_class=”PostHeaderSections” _builder_version=”4.0.9″ global_module=”14847″ saved_tabs=”all” collapsed=”on”][et_pb_row _builder_version=”4.0.9″][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.0.9″][et_pb_text admin_label=”Date Event \/ Categories” module_class=”dateEventPosts” _builder_version=”4.0.9″ _dynamic_attributes=”content”]@ET-DC@eyJkeW5hbWljIjp0cnVlLCJjb250ZW50IjoiY3VzdG9tX21ldGFfZGF0ZV9ldmVudCIsInNldHRpbmdzIjp7ImJlZm9yZSI6IiIsImFmdGVyIjoiIiwiZW5hYmxlX2h0bWwiOiJvZmYifX0=@[\/et_pb_text][et_pb_post_title meta=”off” module_class=”titleImgPost” _builder_version=”4.0.9″][\/et_pb_post_title][et_pb_text admin_label=”Tag” module_class=”tagPosts” _builder_version=”4.4.9″ _dynamic_attributes=”content”]@ET-DC@eyJkeW5hbWljIjp0cnVlLCJjb250ZW50IjoicG9zdF90YWdzIiwic2V0dGluZ3MiOnsiYmVmb3JlIjoiIiwiYWZ0ZXIiOiIiLCJsaW5rX3RvX3Rlcm1fcGFnZSI6Im9uIiwic2VwYXJhdG9yIjoiIHwgIiwiY2F0ZWdvcnlfdHlwZSI6ImNhdGVnb3J5In19@[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ admin_label=”contentPosts” module_class=”contentPosts” _builder_version=”4.0.9″][et_pb_row admin_label=”Laureats Fiches” _builder_version=”4.0.9″][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.0.9″][et_pb_text admin_label=”Content” module_class=”PostLaureatsText” _builder_version=”4.4.9″ hover_enabled=”0″]<\/p>\n

Het experimentele operaproject van Arnaud Petit Opera ID<\/i> is een waar evenement in de wereld van de opera omdat hierbij een virtuele zangeres gecre\u00eberd wordt, kortom een technologisch hoogstandje. Op het podium, een zangeres, haar virtuele dubbelganger, een imitator, een orkest met zeven muzikanten en enkele muzikale geesten. Het hoofdidee van I.D. (Identity Document) bestaat uit het stilstaan bij het concept identiteit en het observeren van de dubbelganger, iets wat de rode draad vormt in het werk van Alain Fleischer.<\/p>\n

ID<\/i> is een opera die het idee van gespletenheid onderzoekt. De opera werd bedacht door Arnaud Petit en Alain Fleischer. Een personage (een dramatische sopraan) observeert zichzelf, als in een spiegel. Haar beeld komt geleidelijk tot leven als ware het een bewegende identiteit, die zingt en waarmee een vreemdsoortige relatie opgebouwd wordt. Heeft deze relatie een eigen geheugen, of verschijnt hier opnieuw een lang verloren gewaand wezen, of is dit gewoon de pure verbeelding van een dolende geest?<\/p>\n

Een mysterieus personage, belichaamd door een imitator op het toneel – dat zich beweegt op de grenzen van de dans en een oude bewegingskunst – lijkt macht uit te oefenen over het wezen en het gedrag van de dubbelganger. Zal deze laatste, een puur technologische creatie, ons kunnen helpen om onze relatie met de wereld van vandaag te begrijpen?<\/p>\n

Alain Fleisher ontwierp het libretto, de scenografie en de enscenering van Opera ID. <\/i>Na zijn studies literatuur, taalkunde, semiologie en antropologie aan de Sorbonne en de \u00c9cole des Hautes \u00c9tudes en Sciences Sociales gaf hij les aan de Universit\u00e9 de Paris III, de Universit\u00e9 du Qu\u00e9bec in Montr\u00e9al, en in verschillende kunst-, fotografie- en filmscholen (waaronder IDHEC\/FEMIS in Parijs). Als winnaar van de Prix de Rome verbleef hij van 1985 tot 1987 in de Villa Medici. In opdracht van het Franse Ministerie van Cultuur, ontwierp en leidt hij Le Fresnoy – Studio national des arts contemporains.<\/p>\n

[\/et_pb_text][et_pb_text admin_label=”Bio” module_class=”txt-bloc-grey” _builder_version=”4.4.9″ hover_enabled=”0″]<\/p>\n

Arnaud Petit<\/a> was altijd al ge\u00efnteresseerd in film en beeld, als componist. Door eind jaren ’80 bij Ircam (“La Passion de Jeanne d’Arc” van C.T. Dreyer, “Tabou” van W. Murnau) te kiezen voor het werken met stomme films, ontwikkelde hij het talent om beelden tot hun recht te laten komen door middel van muziek en geluid. In de opera “La Place de la R\u00e9publique”, die begin jaren \u201990 in het Centre Pompidou werd gecre\u00eberd, regisseerde hij zelf een centraal filmgedeelte voor de opera. De kracht van de muziek ten opzichte van het beeld is niet neutraal, het op de voorgrond plaatsen in een spectaculaire setting was \u00e9\u00e9n van zijn grote bezorgdheden, die destijds een diepe snaar raakte. Sindsdien neemt zowel de orkestrale als de elektronische muziek een belangrijke plaats in zijn producties in, evenals diverse opera’s.<\/p>\n

[\/et_pb_text][et_pb_video src=”https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=EcRyJGbO6rY” module_class=”vid80″ _builder_version=”4.4.9″][\/et_pb_video][et_pb_gallery gallery_ids=”16846,16850,16852″ posts_number=”3″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” module_class=”gallery3″ _builder_version=”4.4.9″][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ admin_label=”postsInfoSection” module_class=”postsInfoSection” _builder_version=”4.0.9″][et_pb_row _builder_version=”4.0.9″][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.0.9″][et_pb_text admin_label=”postsInfo” module_class=”postsInfo” _builder_version=”4.4.9″ hover_enabled=”0″]<\/p>\n